Gevoel bij mijn artikel in het Stadsnieuws

Hier ben ik weer met een blog. Het is alweer 3 weken geleden dat ik voor het laatst een blog heb gemaakt.
Soms heb ik gewoon weinig interessants te melden. Of ik vind het niet het delen waard. En het kan ook nog zijn dat ik bepaalde zaken liever privé houd.
Nu heb ik wel weer wat onderwerpen bedacht.

1. Het stukje in het Stadsnieuws
2. Blogs voor op de site van de Hersenstichting
3. Social media
4. Mijn beetje vreemde tic 

Ik ga onderwerpen 1 en 2 behandelen. Onderwerpen 3 en 4 volgen in een volgende blog en dat is zo spoedig mogelijk omdat ik bij onderwerp 3 ook een gedicht heb gemaakt.
En zoals jullie weten deel ik graag blogs maar nóg veel liever een gedicht.

Waarom over blogs op de site van de Hersenstichting? Ik heb namelijk pas geleden de Hersenstichting benaderd met de vraag of ik in een blog mijn gedichtenbundel zou kunnen promoten.
Ik heb er ook bij verteld dat ik blogs maak. Dit was interessant voor hen om te weten omdat er op de website van hen mensen het verhaal doen door middel van een blog.
Deze onderwerpen hebben betrekking op alles wat met de hersenen te maken heeft.
Zo heeft autisme ook met de hersenen te maken. 
Ik kreeg een mail terug met de mededeling dat mijn blogs waarvan ik de link had opgestuurd interessant waren en dat de eerste blog op 7 september online gezet gaat worden. 
Het is de blog die Uniek heet en die ik op 10 juni '15 had gepubliceerd. 
Zo leuk dat ik nu ook blogs kan delen!
En dat bij een stichting waar ik van hou. Ik collecteer voor ze, in februari voor de derde keer alweer.
Ik heb veel met deze stichting omdat ik hersenen bijzonder vind. Zeker omdat ik enkele familieleden heb waaronder ik met autisme. En een paar familieleden met een verstandelijke beperking.

En dan nu over mijn stukje in het Stadsnieuws.
Zoals deze en gene weten is mijn gedichtenbundel op vrijdag 14 augustus uitgekomen.
Dan komt het moeilijkste: promoten van het boek.
Ik heb een promotiemail, een artikel en mijn foto gestuurd naar het mailadres van de krant.
En ja hoor, ik mocht in het krantje staan.
Mijn gevoel is: blij, trots, enthousiast, tevreden, dankbaar en zelfverzekerd (moet wel bekennen dat ik even een emotielijst heb opgezocht, anders kwam ik slechts alleen op blij en trots).
In een krantje staan gebeurd ook niet iedere dag.
En wetende dat mensen mijn artikel hebben gelezen.
En hopelijk levert het voor mij weer meer verkoop op van mijn boek.

Maar ik ben er nog niet, ik ga op meer plaatsen mijn boekje promoten. In kleine stapjes, dat dan weer wel. En mocht het ergens niet lukken met de promotie, dan vind ik het niet eens erg. Het allerbelangrijkste was dat mijn boek uit zou komen. En dat is me maar mooi gelukt!

Het artikel dat op woensdag 26 augustus in de krant stond

Hoe ik een aantal dagen vakantie beleef

Maandag 3 augustus vertrokken Myrthe en ik naar Den Haag. We hadden eerst thuis nog middageten op en gingen toen met de koffers richting bushalte.

Daarna met de trein en toen nog met de tram. Gelukkig was het in de trein rustig en in de tram viel het ook nog mee.

Toen gingen we inchecken bij hotel Sebel.

We hadden een kamer die per trap bereikbaar was, we moesten drie trappen op.

De kamer was goed onderhouden. Je hoort/ziet/leest wel eens verhalen dat een hotelkamer vies is.

Maar wij hadden een leuke kamer met een douche/wc en zelfs een koelkastje en föhn en een ventilator. 

Ook een kluisje. Was handig om de tablet van Myrthe in te leggen toen we op pad gingen.

Dinsdag was het een beetje knudde weer en vertrokken we helaas met jas aan naar Escher in het paleis.

Was op zich wel een leuk museum al vond ik ook niet alles interessant. 

We gingen wat later op de dag zonder jas naar Scheveningen. Maar wat viel dat tegen. Het werd kouder en we baalden dat we geen jas bij ons hadden.

Dus we zijn maar kort gebleven.

Woensdag werd het wel een stralende en zonnige dag, wat ik wel merkte in de avond.

Ik bleek licht verbrand te zijn. Had er totaal niet bij stil gestaan om me in te smeren. Tja, volgende keer maar wel aan denken dus!

We gingen naar Madurodam. We waren lang niet meer daar geweest dus het was daar heel leuk.

De laatste keer was Myrthe  denk ik een jaar of 6. 

Donderdag gingen we naar het Kinderboekenmuseum waar ook het Letterkundig museum bijzit.

We hadden toch wat spijt dat we daar heen gingen.

Beetje kinderachtig, maar ja toch wel grappig om eens te zien.

Maar niet voor een tweede keer dus.

Op 1 etage was het wel interessant. Daar zag je ook schrijfwerk van bekende schrijvers.

En een heel oud schrijfwerk van omstreeks 1375-1400.

En een schrijfwerk waarvan de letters zooo klein waren dat het bijna op een geheim schrift leek.

Donderdag avond was het allermooiste en leukste moment.

We gingen eerst bij Subway een lekker broodje eten en daarna met de tram naar Scheveningen.

Het was best druk.

De Pier is ook weer geopend en daar gingen we dus heen.

Je kon er ook gezellig binnen een drankje nuttigen. We namen een heerlijke koude smoothie met aardbeien,frambozen en bramen.

Terwijl we daar zaten ging de zon steeds verder onder, zo prachtig als je dat nog nooit in je leven hebt meegemaakt.

Ja, dat de zon ondergaat zie je hier ook wel. Maar de zon verdwijnt dan achter de bomen terwijl die nog niet helemaal onder is.

Daar in Scheveningen zie je de zon letterlijk in de zee verdwijnen.
En deze keer maar goed dat we nu wel een jas hadden meegenomen want op de terugweg hadden we de jas echt nodig.

Vrijdag hadden we ruim voor tienen in de ochtend weer uitgecheckt. We gingen op het station nog een starbucks drinken en namen toen de trein naar huis.

Dit was in grote lijnen dus de vakantie van ons. 

Wat waren mijn moeilijke dingetjes op vakantie door mijn autisme?

• Moeite met weggaan omdat ik voor vertrek bedacht wat ik allemaal weer moet doen als ik weer thuis  ben. Zoals de was weer doen en dat ik dan meer wasgoed heb om te wassen.
• Moeite met plannen. Ik had dan wel een lijstje gemaakt met wat doe dingen maar dat waren voor mijn gevoel toch de wat saaiere dingen. Zo baalde ik bij thuiskomst dat we niet naar het Museon  waren gegaan. dat had me achteraf toch leuker geleken dan het Kinderboekenmuseum.
• Toch best vlug moe worden van de prikkels. We gingen dus amper 's avonds er nog op uit. Alleen donderdag avond hadden we het wat later gemaakt.

Ik moet ook bekennen dat het voor Myrthe en mij ook de eerste keer was dat we met ons tweetjes op vakantie gingen. Dat maakt het dan toch wel goed.

De laatste keer dat Myrthe op vakantie ging was vorig jaar bij hele goede vrienden van mijn ouders die in Reuver wonen.

En voor mij is het 5 jaar geleden dat ik met een georganiseerde reis met mijn broer naar Texel ging.

Of ik volgend jaar weer ga weet ik nog niet. Misschien dat ik even een jaartje oversla met op vakantie gaan, och ik kan er nog een poosje over denken.

Madurodam Binnenhof Den Haag

Hofvijver Den haag

Mooie zonsondergang in Scheveningen 

Zeemeeuw in Scheveningen

Zijkant van hotel Sebel met de tram in de verte

Mijn boek is er!

Het allereerste exemplaar heb ik zojuist per post via Boekscout aangekregen!
Heb alleen, om de spanning er voor mezelf er nog in te houden, het pakketje nog niet opengemaakt.

Zal jullie eerst de e-mail hierover laten lezen, die wil ik jullie niet onthouden.
Ik kreeg deze mail gisteren aan.

Beste Saskia,

Het eerste exemplaar van je boek is naar je onderweg. Gefeliciteerd met deze mijlpaal. Mooi moment. Geniet ervan!

Het exemplaar dat je ontvangt, is de allereerste echt geprinte versie. We hebben dit exemplaar bekeken, en het op grond daarvan geschikt en gereed verklaard om binnenkort in de verkoop gebracht te worden.

Veel plezier met je boek. Behandel dit exemplaar met het volste respect. Het is namelijk echt de allereerste versie, en het is ook de eerste bekroning van al het werk dat je erin hebt zitten. We hebben het met alle plezier op de bus gedaan.

*Opent nu het pakketje* 

Echt wel cool! Gewoon een boek met mijn naam er op! En op de achtergrond mijn pasfoto. En dan alle gedichten die ík heb geschreven! En wat te denken over de cover die ik heb uitgezocht op 

www.fotolia.com

Kreeg al tranen in mijn ogen, dus toch (wel van blijdschap uiteraard. 
Niet dat jullie verkeerde gedachten krijgen en denken dat ik mijn boek niet leuk vind).In eerste instantie dacht ik even dat het me niets deed omdat ik de cover en gedichten al had gezien in een pdf bestand.
Maar niets is minder waar.
Komt vast omdat ik het boek nu in mijn handen kan vasthouden.
Er doorheen kan bladeren en wetende dat andere mensen dit boek ook binnenkort kunnen bestellen.

Hieronder nog enkele foto's van een blije en zeer tevreden dichter!

De envelop met het boek er in (heb uiteraard wel mijn adres weggelaten)

En de spanning wordt groter

Kaart die er bij zat

Voorkant van mijn gedichtenbundel

Binnenkort is het boek  te bestellen voor de geïnteresseerden. Als ik meer weet dan horen jullie dat weer van mij.
En voor wie zijn/haar e-mail heeft gegeven en toestemming aan mij heeft gegeven, krijgt nog een mail van boekscout ter zijner tijd. Zal in ieder geval niet meer lang duren.

Nu eerst volgende week genieten van een aantal dagen vakantie samen met mijn dochter.
Na mijn vakantie komt er weer een nieuwe blog, ergens rond half augustus. Dan zal ik over de vakantie vertellen. 
Fotolia

Hoe ik een dag in een pretpark beleef

Zaterdag 11 juli zijn mijn dochter Myrthe en ik naar de Efteling gegaan.
Waar kun je nu meer prikkels krijgen dan in een pretpark?
Ik heb deze keer zo goed mogelijk opgelet hoe mijn ervaring was in het park zodat ik er een blog over kon gaan maken.

Omdat we al ruime tijd van te voren hadden gepland dat we op 11 juli naar de Efteling zouden gaan viel deze prikkel al weg.
Ik kon er naar naar toe leven. Waarom juist op 11 juli? Dit omdat Myrthe zo graag Sarah en Julia Nauta wilde ontmoeten. Deze 2 meisjes zijn o.a. bekend van het Junior Songfestival. Ook van musicals, reclames en kinderen voor kinderen. 

Het enige wat nog in mijn ogen mis kon gaan was het weer. Maar wat hadden we geluk die dag! Wel wat warm, maar wel droog, dus een jas hoefde ook niet mee. Het was zelfs laat op de avond nog erg lekker buiten.
Ik heb opgelet hoe het in de rij zou zijn. Ik vind langere rijen op zich niet erg maar het hangt er vanaf wat voor mensen staan voor je en achter je. Hele drukke kinderen geven me veel prikkels en mensen die erg luidruchtig zijn. Ook mensen die bijna tegen je aan hangen zodat je het gevoel hebt dat je weg wordt gejaagd uit de rij.
Maar de rijen vielen me deze keer ook ontzettend mee.
Zou het zijn omdat ik oplette hoe mijn ervaring in het park was dat alles best goed ging die dag?
Dan let ik er voortaan vaker op, wie weet helpt dat wel om dan een extra leuke dag te hebben.
Of alles zat gewoon een keer helemaal mee.
Ik denk dat het met de prikkels ook wel meeviel omdat ik het park goed ken. Als het een park zou zijn wat ik totaal nog niet ken is de belevenis ook al totaal anders bij mij. En de Efteling is vanuit Tilburg dichtbij. Stel ik moet eerst nog een lange reis met de trein maken dan krijg ik al veel prikkels in de trein. 

Wel één klein iets waar ik wel last van had.
We wilden iets gaan eten in de avond, frietjes, kaassoufflé en drinken.
Maar de rij was wel erg lang. Myrthe ging na even mee gewacht te hebben in de rij, vast op een bank zitten om plek voor ons vrij te houden.
Maar toen kwam wel even de drukte op me af.
Wat ik dan doe is me totaal afsluiten, ben zelfs niet meer aanspreekbaar en sta letterlijk als een standbeeld. Ook voel ik op dat moment weinig of niks.
Gelukkig duurde dit moment niet lang en heb ik me uiteindelijk weer kunnen concentreren op de rij die gelukkig steeds korter werd. Ook pakte ik even mijn mobiel erbij om afleiding te hebben,

Ik had in de ochtend lichte druk in mijn hoofd, was bang dat ik dus hoofdpijn zou gaan krijgen maar dat gebeurde ook al niet.
Myrthe kreeg later in de avond nog wel hoofdpijn. Zelfs de volgende dag heb ik er geen hoofdpijn aan overgehouden. Wel was ik heel erg moe.
Ik vond het echt een super geslaagde dag! Al ga ik een volgende keer als het iets koeler is en als het mogelijk is op een doordeweekse dag als het iets minder druk is. Uiteindelijk voor mijn prikkelverwerking nét ietsje prettiger.

Met schattige Pardijntje

Julia, Sarah en Myrthe in het midden

Update rondom mijn gedichtenbundel

Nooit had ik verwacht dat er meer bij een boek uitbrengen zou komen kijken dan nu.

En het is nog niet eens in eigen beheer. (Gelukkig maar)

Maar het is wel heel leuk om te doen. 

En ik ga voor het eindresultaat....een eigen boek! Ik ben rondom dit soort dingen niet gauw een emotioneel mens, maar toch voel ik nu dat ik dan wel even een traan moet laten. 

Het is gewoon een droom die uit gaat komen. Hoeveel jaar heb ik niet gedacht dat ik ooit een gedichtenbundel zou willen uitbrengen en dan nu is het bijna zover.

Ik heb ondertussen van uitgeverij Boekscout een datum gekregen over wanneer het boek zoals bij hun gepland staat uitgegeven gaat worden.

Op 14 augustus. Voor de lezers, focus nog niet helemaal definitief op deze datum, doe ik zelf ook niet.

Kan altijd iets tussenkomen zodat de verschijningsdatum iets opgeschoven gaat worden.

Ik heb aan Boekscout mijn foto gestuurd, komt op de achterzijde van het boek.

Ook een foto voor de cover, hoop dat ze die goed keuren. Ben er zelf wel meer dan tevreden over dus ik hoop echt dat die foto als coverfoto gebruikt mag worden.
Ik heb ook een samenvatting van het boek en een korte biografie opgestuurd. Kan zijn dat er nog wat correcties aangepast moeten worden, maar daar krijg ik nog bericht over.

Ook ben ik al aan het oriënteren waar ik mijn boek kan promoten, al had ik met deze stap nog even kunnen wachten. 

Ik heb toch nog maar één iets waar ik mijn boek kan gaan promoten. Dit is het Stadsnieuws, de plaatselijke huis aan huis krant vanuit Tilburg.

Het moeilijkste was toch wel om 40 e-mails bij elkaar te krijgen.

Het is me wel gelukt! Heb er zelfs 41, en wie weet nog meer? Mag altijd.

Ik zat wel vrij vlot aan de 26 mails maar daarna ging het naar mijn zin even te langzaam, dan raak ik gefrustreerd als het niet wil opschieten.

Dat is dan weer mijn "probleem". De reden is ook dat ik alles zo perfect mogelijk wil hebben. En in dit geval niet meer dan normaal lijkt me.

Misschien dat het voor sommigen nog niet helemaal duidelijk is waarom de mail gegeven moest worden.

Ik zal hieronder een stukje kopiëren van de e-mail van Boekscout:

Beste .naam.,

Boekscout, gaat mijn boek '.titel..' uitgeven. De uitgever wil aan een selecte groep mensen, die mogelijk geïnteresseerd is, een promotiemailing sturen op het moment dat het boek beschikbaar is.

De uitgever heeft mij verzekerd dat je e-mailadres alleen gebruikt zal worden voor het verzenden van de promotiemailing van míjn boek. Je zult dus éénmalig een bericht van hem ontvangen. Dat is in mijn contract met Boekscout ook als volgt vastgelegd:
"De uitgever zal de door de auteur verstrekte e-mailadressen uitsluitend en eenmalig gebruiken voor toezending van de promotiemailing voor het boek van de auteur. De adressen zullen niet voor andere doeleinden worden gebruikt, en ze zullen ook niet aan derden worden verstrekt."

Als je deze promotiemailing van Boekscout wilt ontvangen, laat me dat dan even weten dan kan ik je e-mailadres aan de uitgever doorgeven. Kopieer in dat geval onderstaande zin in je mail naar mij:

Ik geef toestemming voor gebruik van mijn mailadres voor het toezenden van een eenmalige promotiemailing.


Vriendelijke groeten,
Uw naam
----------------

Dit moet ik dus sturen naar degene die hun mail hebben gegeven en dan krijg je van Boekscout een promotiemailing.

Hierbij dan de update. Zo gauw ik meer belangrijk nieuws heb omtrent mijn boek (klinkt ook zo leuk "MIJN BOEK") dan zal ik uiteraard weer een blog hieraan wijden.

Angsten

Deze keer wil ik het hebben over angsten.
Ik ga er van uit dat ieder mens wel een bepaalde angst heeft voor iets. Maar hoe je het ervaart en hoe je er mee omgaat is een tweede.
De één heeft een beetje last van de angst maar kan er verder goed mee leven, bij een ander is de angst zo groot en ondraaglijk in het dagelijkse leven dat je er iets mee wil of moet doen om de angst weer onder controle te krijgen.

Zo heb ik ook bepaalde angsten, gelukkig heb ik in lichte mate bepaalde angsten en praat ik er verder niet echt over, maar nu wil ik het wel kwijt.
Het gaat hier tenslotte over mijn leven met autisme en bij autisme zijn sommige dingen net even iets anders.
De meeste autisten hebben namelijk meer angsten dan iemand zonder autisme.

Mijn grootste angst/fobie is alles wat met medische dingen te maken heeft, zoals bloed prikken, over operaties praten, enz. Hiervoor ben ik afgelopen jaar nog bij Ipzo in Den Bosch geweest. Ipzo is een angstbehandelcentrum. Ik ben er nog steeds niet helemaal vanaf maar dat zal nooit helemaal overgaan. Dat komt omdat ik deze angst al heel erg lang heb.
Maar er mee om kunnen gaan en weten wat je moet doen in een bepaalde situatie helpt al behoorlijk.

Een andere angst is een angst die ik voorheen helemaal niet had. Ik durf absoluut niet van een schuine rolband af voor fietsers. Voor als je dus met de fiets de fietsenkelder in moet gaan.
Staat de rolband stil, dan is er niks aan de hand. Als de band loopt dan ben ik dus zo weg en zet ik mijn fiets maar ergens onbewaakt. 
Ik weet niet hoe deze angst is gekomen. Ik ben bang om met mijn fiets te vallen als ik al 1 voet er op durf te zetten.
Omdat ik zo baal van deze angst ga ik eindelijk samen met mijn begeleidster naar de stad maandag en proberen of het dan wel gaat lukken. Ik ben blij dat deze begeleiding wel mee wil helpen. Mijn vorige begeleiding vanuit Amarant deed hier niks mee.
Het frustreert me ook echt als ik anderen vrolijk met de fiets naar beneden zie gaan, dus ik moet en zal proberen dat het me ook lukt.
En is het niet maandag, dan vast wel een ander keertje.

Ook heb ik angst voor heel erg donker, niet in mijn eigen huis maar als ik ergens anders ben.
Ik durf wel graag in de python en Joris en de draak in de Efteling (daar heb ik dan geen angst voor) maar de Vogelrok is een achtbaan in het donker en ik kreeg het me toch benauwd daarin, puur omdat het donker was.
Je ziet niks maar je voelt wel dat je met een vaart over die baan gaat. En omdat ik dan niet meer weet waar ik ben word ik bang.
Dus ik ga daar dus niet meer in. Och er zijn nog genoeg attracties waar ik wel in ga.

Mijn laatste angst waar ik het over wil hebben duikt heel af en toe op. Deze angst is een beetje vreemd als je het hoort.
Soms als ik een douche neem ben ik bang dat de vloer instort, ik weet het, is een vreemde angst. Gelukkig heb deze angst niet zo vaak maar het is wel vervelend als ik wel ga denken dat de vloer inzakt. Dan moet ik expres een paar keer op de grond stampen om gerust te zijn. 

Wat hebben jullie voor angsten? Reageer hieronder als je er over wil vertellen.

De tekst hieronder spreekt mij wel aan, gevonden op Pinterest.

Mijn droom komt uit

De zin "follow your dreams"is nu helemaal voor mij van toepassing. Het is sowieso al mijn favoriete spreuk.

Je dromen volgen. Nu is mijn droom om een gedichtenbundel uit te brengen gewoon uitgekomen! 

Het begon allemaal in 2009. Toen begon ik eens een gedicht te schrijven.

En publiceerde dit gedicht op hyves wat toen nog bestond.

Ik kreeg enkele positieve reacties hierop. Het zelfde gedicht heeft ook in een tijdschrift van het NVA (Nederlandse Vereniging voor Autisme) gestaan.

Ik ben meer gaan schrijven.

Zo schreef ik in 2009 slechts 3 gedichten, dit ook omdat ik er in oktober van dat jaar mee begon.

In 2010 tot mijn verbazing maar 1 gedicht (heb net even in mijn schriftje terug gekeken).

In 2011 en 2012 schreef ik ook nog niet zo veel. Maar vanaf 2013 ben ik steeds meer gaan schrijven.

Ik ben er ook beter in geworden en heb nu vlugger inspiratie voor een gedicht.

Het kan me soms zelfs frustreren als ik al even geen gedicht heb gemaakt. En als ik dan te veel focus op het moeten maken van een gedicht lukt het juist niet. Het moet spontaan in me op komen, werkt bij mij het beste.

Maar goed, zo heb ik eindelijk met mijn veel betere begeleiding dan wat ik voorheen had samen gekeken hoe we de gedichten konden opsturen naar Boekscout.

2 Juni stuurde ik de gedichten op en ook nog een voorwoord erbij en ik kreeg vrij snel een telefoontje van Boekscout.

En zo zat ik gisterenmiddag bij de auteursbijeenkomst samen met mijn moeder te Soest.

Ik vond het wel spannend, maar wel leuk spannend. Ik had zoiets van als het niet door gaat, jammer dan. Al hoopte ik natuurlijk van wel.

Maar er zijn zoveel schrijvers en dichters dat je toch gaat twijfelen

Toen we nog even moesten wachten omdat we te vroeg waren, heb ik een paar boeken bekeken die in een rek stonden. Toen ik 1 boekje opsloeg viel mij op dat de stijl van dichten wat op die van mij leek, en dat gaf me goede hoop.

Uiteindelijk kregen we veel info van de directeur van Boekscout. Hij legde alles goed uit.

En op het laatste kwamen de beoordelingen.

En jaaaaa.....ik heb een voorlopig contract, dat wil zeggen dat er nog correcties aangebracht moeten worden. Dit laat ik door boekscout zelf doen.

Je kan ook aan een naaste vragen of die het wil doen, maar dat echt iemand zijn die veel verstand heeft van de Nederlandse taal. En ik weet zo gauw niemand, dus boekscout is het beste alternatief.

En ik weet heel zeker dat alles correct zal zijn.

Hierna gaat alles in werking, een cover, een titel (die ik al heb), mijn boek promoten. Ik moet dan ook 40 e-mails sturen naar boekscout van mensen die serieus geïnteresseerd zijn om een boek te bestellen.

Dus bij deze, wie een boek wil bestellen....dan graag je e-mail adres geven. 

Als afsluiting nog een gedicht: