Ik moet eigenlijk mijn bucketlist eens gaan aanpassen. Zie link: Bucketlist.
Maar nu komt nr. 14 van de bucketlist wel uit!
Ik mag gaan figureren in Goede Tijden Slechte Tijden!!! Hoe gaaf is dat!
Ik heb me een tijdje terug aangemeld bij "In the picture" Daar staat ook met regelmaat dat je je kunt opgeven om te figureren in GTST. Dus ik me aangemeld.
En nu hebben ze mij gekozen. Ik moet dinsdagmiddag 6 juni bij het gebouw zijn waar GTST wordt opgenomen, in Amsterdam.
Ik heb er zoveel zin in. Al vind ik het uiteraard ook wel wat spannend wat me te wachten staat.
Dus ik kom op tv, al is het maar een paar seconden, maar toch zie je me. Ik weet nog niet wanneer het uitgezonden gaat worden, GTST heeft namelijk ook een zomerstop. En alles wordt enige weken van tevoren opgenomen.
Er zijn ook regels, zo mag ik niet met acteurs die ik tegenkom op de foto en er ook niks tegen zeggen. Maar och, dat maakt me helemaal niks uit, het idee dat ik meedoe voor enkele seconden vind ik al heel wat!
Wordt vervolgd.......
Omdat het autismeweek is kan ik niet achter blijven met een blog.
Het gaat over onbegrip en hoe ik daar tegen aan kijk.
Er is nóg steeds veel onbegrip. Helaas. Dat maakt het minder makkelijk om te zijn wie ik ben.
Dat is Saskia met autisme.
Voor mij zelf is het geen straf om autisme te hebben, alleen de omgeving maakt het me soms moeilijk.
Gelukkig niet meer op mijn werk, daar accepteren ze wel hoe en wie ik ben.
Het begint al vaak met moeilijkheden als ik mijn flat verlaat en ik beneden iemand tegen kom. Ik ben altijd vriendelijk en groet die persoon in kwestie. Maar als ik dan andersom geen hallo terug krijg te horen begin ik al te piekeren en licht geïrriteerd te raken. Je kunt elkaar op het minst toch groeten.
Gelukkig kan ik tegenwoordig wel relativeren en bedenk dan dat er ook nog genoeg andere mensen in de flat zijn die me wel groeten. Of zelfs vragen hoe het met me is.
Ja, ik ben tevreden dat ik kan relativeren. Dat kon ik jaren geleden nog niet. Echt alles was toen zwart wit bij mij. nu kan ik ook grijs denken. En dat moet wel in deze wereld. Anders kom je er ook niet.
Maar goed, onbegrip kom ik nog wel tegen in de vorm van dat men niet begrijpt dat iedere autist anders is.
Ik ben niet zoals die man uit de film Rainman. Verre van zelfs.
Iedere autist is weer anders. We hebben allemaal onze kwaliteiten en talenten. Mijn talent is vooral creatief bezig zijn.
En netjes zijn noem ik een kwaliteit. In veel beroepen is netjes werken wel zo fijn.
Ik heb namelijk arbeidsvermogen zei het UWV pas geleden en ik moet passend werk gaan doen op termijn en dan ga ik door middel van een test ook kijken wat mijn kwaliteiten zijn.
Over arbeidsvermogen en werken besteed ik binnenkort weer een blog aan.
Ik hoop echt dat onbegrip minder wordt en zelfs helemaal weg kan gaan. Kijk eerst naar de persoon, niet meteen naar het autisme.
Kijk eerst wat de persoon kan en doet. Niet meteen oordelen. dat is niet prettig.
Op mijn werk, waar ik sinds een paar weken nog een dagdeel erbij heb, beschilder ik o.a. stenen.
Ik heb het helemaal gevonden bij deze activiteit.
Ik word er ook steeds beter in vind ik om een steen te beschilderen.
Hieronder een collage van alle tot nu toe beschilderde stenen.
Mijn favoriete steen is de koe. Mocht je nog leuke tips hebben om op een steen te schilderen, laat maar weten. Zelf zit ik te denken aan Winnie de Poeh. Of Nijntje. Die zijn leuk voor op een kinderkamer.
Nog iets wat ik leuk vind om te doen op mijn werk is glasfusing. Leuke hangertjes maken en van te voren niet precies weten hoe ze uit de magnetron komen, dat maakt het extra leuk om te doen.
Hieronder wat hangertjes die ik heb gemaakt.
Ik ga ook met iets nieuws beginnen, maar dat ga ik thuis doen. Puzzelen.
Ik heb een puzzel van 1000 stukjes en één van 1500 stukjes gekocht.
Ik baal wel van mijn puzzelmat, dat is niet fijn om een puzzel op te maken. Ik moet dus eerst nog een grote plank hebben waar ik de puzzel op kan maken.
Dus nog even geduld voor ik kan beginnen.
Gedichten schrijf ik ook nog steeds graag, al is mijn inspiratie de laatste tijd wel wat minder. Ook blijf ik blogs maken, ook minder dan ik zou willen (waarom ben ik hiermee zo inspiratieloos?) Of jij moet een leuk en interessant onderwerp weten waar ik over zou kunnen bloggen.
Ideeën zijn altijd welkom.
Kleuren en schilderen doe ik ook graag, al leg ik deze hobby even aan de kant omdat ik me nu op puzzelen wil storten.
Dan mijn hobby lezen, vooral in de avond als het donker is, lekker op de bank of op mijn bed nog een hoofdstuk lezen, geeft tevens ook wat rust en je kan makkelijker slapen.
GTST kijken, dat blijft ook leuk. Ik kijk al bijna vanaf het begin dat het op de buis is. En nee, ik mis geen aflevering.
Als ik niet kan kijken moet ik het terugkijken op mijn laptop.
Verder vind ik af en toe een uitstapje maken leuk, bijvoorbeeld naar een andere plaats. Of gewoon in eigen stad, bijvoorbeeld naar het bos (De Warande) of iets iets verder weg met de fiets (De Loonse en Drunense Duinen).
En graag zou ik mijn contacten uitbreiden, dit blijft voor mij enorm moeilijk. Ik wil het wel graag, maar als ik wil plannen heb ik vaak van laat toch maar. De drempel is vaak te hoog.
Ik weet ook niet met wie en hoe vaak ik wil afspreken. En wat te doen als je afspreekt
Contacten hebben/houden blijft een moeilijk maar wel noodzakelijk aandachtspunt bij mij.
Dat heeft dus met mijn autisme te maken. Ik heb dit namelijk altijd al gehad en het is eigenlijk nooit veranderd.
Ik ga wel binnenkort met mijn goede vriendin naar een concert toe. En zij neemt ook een vriendin mee, dus dat wordt wat spannend maar wel gezellig. Ik kijk er in ieder geval naar uit.
En ten slotte als laatste. Soms vind ik niks doen leuk, als het me lukt dan. Gewoon even niks doen, alleen maar zen zijn. Proberen te genieten van helemaal niks.
Niet heel makkelijk om te doen, maar soms wel even nodig. Dat zouden we allemaal eens moeten doen, helemaal niks, in deze drukke gejaagde maatschappij waarin we toch al zoveel moeten.
Ik wil even terug gaan kijken op het jaar 2016.
Eigenlijk zijn er geen spectaculaire dingen gebeurd. Dat is misschien maar goed ook aangezien ik niet van te veel veranderingen houd.
Het enige wat het allermooiste was dit jaar is de korte vakantie naar het prachtige eiland Texel!!!
Dit heeft me zoveel goeds gegeven dat ik in 2017 weer samen met dochter Myrthe (en broer Fred deze keer ook erbij) naar Texel wil gaan.
Verder werk ik alweer een jaar met zin bij Prospects @ Work. In 2017 ga ik de twee dagdelen uitbreiden naar 3 dagdelen werken.
Ik ben ook van plan om te gaan sporten (ik zit te denken aan fitness). Ik krijg ieder jaar van de gemeente Tilburg €100,= meedoenregeling en dat kan ik mooi gebruiken om te gaan sporten. Ik weet zo ook zeker dat het geld nu wel opkomt. Dit jaar is het namelijk helaas niet opgekomen.
Ook ga ik als het goed is een abonnement nemen op de Efteling om zo vaker naar het leukste pretpark van Nederland te kunnen (ik wil dit eerst nog overleggen met mijn begeleidster, of het financieel ook echt kan, maar ik denk het wel).
Mijn voornemen is ook om meer contacten te hebben. Nu is mijn wereldje vrij klein. Af en toe gezellig afspreken om iets leuks te ondernemen of gezellig bij elkaar op de koffie/thee vind ik leuk om te doen.
Ook heb ik wel graag momenten dat ik ook graag alleen wil zijn, maar dat is menselijk en niet per se alleen maar een autisme iets toch?
Ook is 2017 een heel belangrijk jaar voor mijn dochter. Dan heeft ze eindexamen van het VMBO kader. Spannende tijd dus voor haar en mij.
Rest mij verder om voor nu een zeer mooi uiteinde en goed begin van 2017 te wensen.
Liefs en tot ergens in 2017!
Ik blog weinig. Misschien iets té weinig. Ik weet niet altijd goede onderwerpen te verzinnen. Plus bloggen kost mij veel energie. De energie om eraan te beginnen is het grootste struikelblok.
Maar goed hier ben ik weer met een blog.
En nog wel over de vakantie op Texel (al is het alweer 3 maanden geleden dat mijn dochter en ik daar waren ;) ). Maar who cares?
Al is de vakantie alweer 3 maanden geleden, toch blijf ik vaak aan Texel denken. Het is zo'n prachtig eiland! En dat gewoon in eigen land. Nederland heeft gelukkig nog mooie natuur en niet alleen vol gestampte steden zoals Amsterdam en Rotterdam.
Omdat ik nog regelmatig aan Texel denk hebben mijn dochter en ik besloten om volgend jaar weer te gaan.
Wat sprak mij allemaal aan aan het eiland?
De rust, de gezellige sfeer, de mensen, de natuur en de zeehonden in Ecomare.
Als ik op Texel had gewoond had ik zeer zeker gevraagd of ik vrijwilligerswerk kon gaan doen bij Ecomare.
Wat hebben mijn dochter en ik op Texel gedaan?
Die 2 dagen, die achteraf gezien veel te kort waren, hebben we veel ondernomen.
Toen we in de middag op het eiland aankwamen reden we eerst met de Texelhopper naar De Cocksdorp toe. We huurden fietsen en zijn meteen met de fiets naar de vuurtoren gegaan.
Een dag later hebben we door de duinen gefietst richting De Koog waar de zeehonden zijn.
Daar kun je je ook wel een halve dag vermaken.
Waarom Texel?
Ik hou van rust! Vorig jaar in de zomervakantie heb ik de fout gemaakt om naar een grote stad te gaan, dan krijg je nog geen rust en ook veel minder een vakantiegevoel. Ik had nu wel een vakantiegevoel. Dat begon al met de overtocht van Den Helder naar Texel.
Volgend jaar gaan we gewoon weer naar het mooiste eiland van Nederland, een paar dagen langer en mijn broer gaat dan ook mee. Gezellig met ons drietjes.
Texel, see you next year!!
Ik werk al weer enige tijd bij Prospects @ Work.
Ik was in december 2015 met 1 dagdeel begonnen op dinsdagmiddag.
Ondertussen werk ik sinds april 2 dagdelen (dinsdagmiddag en woensdagmiddag)
Op dinsdagmiddag doe ik creatief en op woensdagmiddag zit ik bij de administratie mee te helpen.
Ik heb het nog steeds naar mijn zin op mijn werk, dat was bij mijn vorige vrijwilligerswerk wel anders.
Ik had toen vaak onduidelijkheid en nu is het duidelijk wat ik moet doen en ik word goed begrepen op mijn werk en iedereen is even aardig daar.
Ik deed daar eerst sociale activering (ik was daarvoor bij het UWV geweest). Dat wil zeggen dat ik na ongeveer een jaar een baan zou moeten zoeken omdat ik in eerste instantie ook betaald werk wou gaan doen.
Dit wordt nu omgezet naar dagbesteding (daarvoor heb ik binnenkort een afspraak bij Loket Z).
Nu mag en kan ik mijn eigen tempo bepalen en zit ik niet op de schopstoel om binnen een bepaalde termijn een baan te hebben.
Daar ben ik wel blij mee. Voorlopig kan ik niet eens meer dagdelen aan en een betaalde baan zijn vaak toch wat meer uren werk dan de +/- 5,5 uur die ik werk.
Soms baal ik er wel van dat me dit niet lukt, maar het voelt niet goed om meer te werken, dan kom ik in de knoei met mijn huishouden en eventueel sociale dingen (voor zover ik die heb).
Dus voorlopig laat ik deze dagdelen voor wat het is, misschien dat ik woensdag wel de hele dag erbij wil pakken, maar eerst indicatie aanvragen voor dagbesteding bij het leukste werk dat er is.
En dat is toch ook belangrijk dat je het ergens naar je zin hebt!
Zomer, heerlijk! Temperaturen van 22 graden. Een zonnetje, een zacht briesje, strakblauwe lucht, een beetje regen in de nacht (sorry voor wie 's nachts naar buiten moet).
Stop! Dit is mijn fantasie van een perfecte zomer.
Was het maar waar, kwam mijn fantasie maar uit.
Maar niks is minder waar.
De zomer is wisselvallig. Dan weer koud en regenachtig, soms zelfs de hele dag regen. Dan weer heet, maar dan ook echt heet! Zoals vandaag.
Ik heb al grote moeite met veranderingen, laat staan steeds die schommelingen qua weer.
Ben ik net gewend dat we een paar dagen regen hebben, wordt het opeens warm. Ik vind warm weer niet erg. Zolang ik maar weinig hoef te doen.
Maar ik kan de dingen die ik doe niet wissen, wat ik in de winter doe, doe ik net zo goed in de zomer.
Omdat het moet van mezelf.
Ik kan niet echt genieten van warmer weer. Mijn huishouden komt iedere dag terug, plus 2 dagdelen naar mijn werk. Dan voel ik me toch wel een beetje moe, en zeker nu met de warmte. Sloom, rusteloos, moe en toch moet ik wat doen van mezelf.
Zoals nu deze blog maken, had ook op een ander moment gekund. Plus dat ik eigenlijk van plan was om over mijn mini-vakantie naar Texel te vertellen. Nee, ik moet het uitgerekend over het onderwerp "het weer" hebben.
Om to the point te komen, zoals ik vaak ben (ik hou niet altijd van té lange verhalen), heb ik meer moeite met weersveranderingen omdat ik überhaupt moeilijker tegen veranderingen kan.
Ik kan er niet eens mee om gaan als iemand mij in de middag of avond koffie zou aanbieden. Ik drink alleen in de ochtend als ik net wakker ben koffie, verder hoef je mij echt geen koffie aan te bieden.
Stel dat ik toch in de middag of avond koffie zou drinken, dan voel ik me warrig omdat ik iets doe wat ik niet gewend ben.
Ik duik voor nu nog even in mijn fantasie, en ga genieten van mijn fantasie weersvoorspelling :)
